Serap görüyorum sanki dinlerken bu şarkıyı...
Hatıralar canlanıyor göz bebeklerimde...
Gülümsüyorum bir ara
Dinliyorum kendimi o an.
Müziğin akışına bırakıyorum kendimi...
Sonra bir bakıyorum ki
Susmuş beşiğinde çocuklar...
Uykular, düşlerin yorgunluğunda unutmuşlar ninnileri...
Susarsan çığlıkların alazında,
Duvarlardaki gölgen konuşur avazı çıktığı kadar...
Susma konuş sevdiğim...
Söyle bana...
Cevap ver...! !
Söyle nasıl oralar?
Soğuk mu, üşüyor musun?
Söyle bana sevdiğim; nerede kalıyorsun?
Hayatım boyunca sevmedim vedaları,
Elvedaları...
Hoşçakalları da...
Yine günlerden geri sayım...
Yine bir veda,
Yine hoşçakallardan bir güne az saatler kaldı.
Sineme bir sancı çöker hüzün dolu gecelerde.
Közdür yüreğim,
Sönmez ki ateşi….
Gelsen…
Söndürsen bir avuç suyla...
Beklemekteyim...
Oyy yar...!
Ne çok sevmişim seni var ya
Ne çok...!
Sonbahar, ilkbahar diye gelirdi
Ömrümün gülüşüne...
Bir kuş konardı omuzlarıma.
Doldur be saki...
İçimden geldi bugün
Kadehime sevdalı bir hüzün koy
Zehir olsun...
Ölüm olsun...
Ağıtlar yakayım,
Kederini gözlerinde öptüğüm
Sende mi heyecan?
Sende mi bu anlamsızlık?
Bende mi bu bilinmezlik?
Ne bu telaşın?
Gizli burun çekişli ağlamalar, nazlı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!