Aklıma geleni yazmıyorum,
Kırık dökük o kadar şey var ki,
Doğru mu diye düşünmekten,
Gerçeği yapamıyorum.
Kalemi elimde döndürmekten yoruldum.
Yaz bile kapüşon takmak istiyorum.
Her sabah sensiz bir uyanış,
Geceler uzun, özlem kocaman.
Bir rüyanın kıyısında dolaşırken,
Adını sayıklar dudaklarım susuz.
Bir mektup bekliyorum senden,
Gözlerimde bir hüzün saklı,
Adını her sabah anarım.
Yokluğun içimde bir çığlık,
Sessizce seni beklerim.
Kalbimde bir kor ateş yanar,
Bir çiçek açar bahçemde,
Sanki senin kokunla.
Ama sensiz solgun kalır,
Ve özlem sarar her yanı.
Bir amacım yok,
Bir amacın varlığı da yok.
Koca koca binaların içinde,
Camdan kalplerin içinde,
Metropol hapishanelerde,
Özlemim, uzak bir deniz
Dalgalanır gözlerimde her an.
Sana kavuşmak mı, yoksa beklemek mi?
İkisi de aynı acı, aynı hüzün.
Zaman ağır, yollar uzun,
Rüzgarın taşıdığı haberler mi,
Yoksa içimdeki ses mi bu?
Her yanım seni arıyor,
Hangi yöne dönsem boşluk.
Kelimeler yetmiyor anlatmaya,
Bir yağmur düşer pencereme,
Adını fısıldar geceye.
Her damla seni anlatır,
Ama yokluğun daha derin.
Hiç Bir Şey Yok Aslında,
Sessizliğimi Yalnızlığımdan Biliyorlar,
Hissediyorlar Yanılsalar da,
Sevilmiyorum Diye Sanıyorlar.
Hikaye Örgüm Sanırım Tamamlandı,
Okyanusları Çevreledim Sanki,
Etrafından Yürüdüm Ve İçimdeki Yol Bitti Sanki
Vapurla Gitmekten Korkarken,
Sona Varmak İsterken Başa Döndüm.
Dizlerimin Üstüne Düştüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!