Ayıramadım Şiiri - Celaleddin Çınar

Sürekli eskiye giden gönlümü
Bir ipe bağlayıp dizginleyemem
Ne kadar sustursam içimde onu
Prangalar vurup zincirleyemem

Silmek istesem de her zaman dünü
Yüz kere denedim belki de bunu
Çakıllar içinde kıpkızıl kumu
Bir türlü gönlümden ayıramadım

Hesapsız kitapsız her bir adımda
Dağlarda inleyip duran yadımda
Yalnızlık çığ gibi çöker ruhuma
Kaderden ömrümü ayıramadım

Yönümü ileri çevirmek için
Bütün engelleri devirmek için
Zamanı yeniden evirmek için
Kendimi maziden ayıramadım

Bağlanmış açılmaz kördüğüm gibi
Rüyalarda canlı gördüğüm gibi
İlmek ilmek içimi ördüğüm gibi
Ben seni kendimden ayıramadım

Çınar'ım depreşir durur derinde
Ne varsa duruyor eski yerinde
Sessizce bir hüzün yaşar serinde
Kökünden sevgini ayıramadım.