Senden sonra kayda değer hiçbir şey yok burada
Hayatın her anlamsız günü derin çizikler açıyor kalbimde
Senden sonraki boşluğu ve ezikliğimi yaşıyorum
Anlamsızlıkların ortasında bıraktığın yarım umutla avunuyorum
Türlü hayaller kurguluyorum beynimde
Her şeyde ve her yerde sen
Eğer bir gün ölürsem senden çok uzaklarda
Senden çiçeklerle bezeli bir mezar istemiyorum
Öyle şaşalı bir mezar taşımda olmasın
Kimselerin hiç bilmediği kuytu köşelerinin birinde
Sessizce koynuna al beni
Yaşamımı çok sorgulayan oldu
Yokluğun sefil damarlarıma
Enjekte edilmiştir zorla
Beyaz bir ölümdür alt tarafı
Ölümüm sensiz yalnızlıktır
Koca bir ömrü tek gülücüksüz yaşamaktır….
Hain bir karanlığın arefesinde yalnızım
Senin sıcaklığından uzakta bir boşluk kadar anlamsızım
Yanında olamamak ölümlerden bin beter
Ne tarafa dönsem olmuyor işte ne yapsam imkansızım.
Tüm bu açmazların ortasında yalnız bir Türkü gibi kalakaldım
Bana öyle bakma içim dışım gibi dik durmuyor
Boşver be Eylül güzeli sensiz ne yaptıksa olmuyor
Biz alıştık içimizde sonsuz bir özlemle yaşamayı
Yakıştıramadık kendimize yarım bir sevdayı bırakıp kaçmayı
Herhangi bir çürümüş cesede dokunmak istiyorsa ellerin
İstediğin ceset benim aç bakta görsün artık gözlerin
Baş belası yarınlarına aldandım ben bu şehrin...
Adın özlemekle eşdeğerdi...
Hissedemedim sonra hiçbir güzel hissi...
Gidişinle meçhul bir karanlığa hapsoldu tüm bu güzel umutlar...
Her şeyin başlangıcı ve bitişi aynı anda olmuştun adın belleklerimizden bir türlü silinemedi...
Ne kadar unutmaya çalıştıysak bir o kadar acı çektik...
Dün yine sana bir mektup yazdım anne
Adres yetersizliğinden geri geleceğini bile bile
Bir sitem yok sana içinde meraklanma
Bu senin yanında tutunamamış beceriksiz oğlunun isyanıdır anca
Çok yalnızım,çok ağrıyorum yalnızlığıma
Bilsen
Şehirlerimin kuşatılıp
Ordularımın dağıtıldığını
Bilsen
Daha maça başlamadan mağlup olduğumu
Biz seninle hep yalancı baharlara açtık
Ama hiçbir ege maviliğini doyuncaya kadar yaşayamadık
Hep o güzel duygulara aç kaldık
Yalnızlık Haziran ortalarına vurdu bizi ama utancımızdan ağlayamadık.
Ne güzel olurdu şimdi herşeyi ardında bırakıp gelsen
Asla unutamadım seni hala kaçak korkularımın tek sebebisin
Şüpheli bir cinayetin ardında bırakılmış meçhul bir intihar mektubu gibisin
Okudukça yeniden ölüyorum seninle, sen benim asıl katilimsin
Dönmediğin her gün her an bin kez daha ölüyorum bunu da bilesin.
Seninki basit bir cinayet değil koca bir katliamdır aslında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!