Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
1968 yılında Torul’un Herek köyünde fakir bir baba ve ananın yedi çocuğundan biri olarak hayata merhaba demişiz. İlkokulu kendi köyünde ortaokulu zor şartlar altında başka bir köye yürüme gidip gelerek okudum öyle ki hala ezikliği ve yorgunluğu üzerimdedir.
1986 yılında Gümüşhane Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi’ni burslu olarak tamamladım. Benim için aynı zamanda gurbet ve ayrılık başlamış oldu köyden, aileden, sevenlerden… Bu eziklik duygusallığımı tetikledi ve o yıllarda ruhumda bir uyanı ...
