Ayhan Baydil Şiirleri - Şair Ayhan Baydil

Sen beni anlayamazsın.
Sonbahar da ki çiçek gibiyim.
Etrafımda insanlar....dökülür durur.
Yalnızım...

Sen beni anlayamazsın

Sonbahar,insana benzer aslında
Günler geçer farkına varmadan...
O yapraklarını döker.
İnsan ise yılları...
.....
Ayhan Baydil

Sustum...
Bir an olsa bile..
Yıldızları seyrettim..

Gecenin sessizliğini dinledim...
İki kelimeye sığdırdım hayatımı....

tükenir kalem
sırtında geçmişin sancıları
çaresizlik varsa

susmak istersin
hüzün kaplarsa o naif yüreğine

uzaktan fani rüzgar eserse
yeise düşerse o aciz bedenin
ellerini semaya aç ve
ya alim,ya hakim,ya kadir
dilinden düşmesin kinatın kitabı ya allah de!

Nerden geldik nereye gidiyoruz
Ne amaç ne de yol
Bataklıktan çıkamıyoruz.
Bazen yürüyoruz yanlış sahiller de
Akdeniz ,Karadeniz sanıyoruz

Bir umut…
Belki küçük bir hayal
Karşımda bir renkli tablo
Denizin ortasında kayık
Ve kürekleri çeken adam
Denizin üstünde batmak üzere bir güneş

Olmadık günler olmadık hayaller
Hayat işte belki de geçerler
Unutulmaz mazi belki istikbale yön verirler
Uyandım bir Erzincan sabahı

Buğulanmış camlar

Aslında gidesim var .
Arkama bakmadan
Sessiz sedasız gitmeye
Uzaklara...

Belki hatırlarlar o eski günleri

Karanlık çökerse
Bil ki arkadaş
Ardından çıkacak bir güneş var
Güneşlerin ardından
Dağlar ovalar denizler var