05.12.1979 / İstanbul
Aygülzade’m,
Bugün kalbimin eşiğine bıraktığın o sıcak sözler, içimde bir kuşun kanadını ıslatır gibi dokundu ruhuma. Doğum günümü kutlarken söylediklerin, yalnızca bir dilek değil; varlığının sessizce tuttuğu bir el, gecenin içinde yanan bir kandildi benim için.
Hayatıma gelişin tesadüf değilmiş meğer; sen geldikçe içimdeki yaralar yavaşlar, hayat biraz daha yumuşar, kolaylaşır. Bazen insan kendi gölgesine bile yabancıyken, senin gibi bir dostun ışığına rastlamak mucizedir.
Ve ben biliyorum:
Sen olduğun için bazı acılarım hafifledi, bazı yollarım anlam kazandı, bazı gecelerim daha kolay sabahladı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Teşekkür ederim bitanem, çok beğendim. Kalemin kavi olsun, yüreğin Duygun daim. Sende benim için öylesin İYİKİM
Sizi anlayamadım. Nasıl yani?
Bu kadın tülin çevizçi
Sizi anlayamadım. Nasıl yani?
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta