Ez ji şerên mirovên ku kevir bûne û çavên wan kor bûne, penaber dibim li repertûara xwe*
Ji ber ku li wir hertim, bi ahengê ve hatî xemilandin, înkara tunebûnê heye*
Tu li wir berduşên serê xwe, yên bi inat xwe xwe dixwînin, nayê dîtin*
Serkeftin pir nêzîk e û bi qasî ku nav û dokûya nasnameyên wan binivîse, bi cömertî tevdigere*
Dareke bi tenê û tazî ye; çûk li ser şaxên wê rûniştine û deng didin*
Tu nikarî wan çûkan bikujî*
-------
Taşlaşan insanların körleşmiş şerlerinden repertuarıma sığınıyorum*
Çünkü orada hep bir ahenkle süslenmiş yok oluşun inkarı vardır*
Kendi kendini sömüren inatçı berduşları bulamazsın*
Zafer çok yakında kimliklerinin dokusunu, adını yazdıracak kadar cömert davranır*
Çıplak bir ağaç dalları üzerine kuşlar tüner ve cıvıldamalar*
O kuşları öldüremezsiniz*
Kayıt Tarihi : 9.7.2020 23:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!