Karanlığın son haddine vardık sonunda.
Zifiriyat sokaklarımızın gece bekçisi.
Köşedeki evin penceresinden mum ışığını seyredenler artık yok.
Mumu ateşleyenler artık kül.
..Ve artık mum haznesindeki eriyik görüntüsünden ihtişamlı şamdanlara mum edilmeyi beklemiyor.
Susuyor..
Anlıyor..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta