05.07.1995-Eminönü
Senin ve sensizliğin arasında bir yerdeyim,
Boşlukta kaldım, sonsuz denizlerdeyim,
Her kulacım bir adım ölüme, her ölüm seninle damga vuran ebediyete,
Karanlığa gömülmüşken kalbim,
içeriye sızan bir ışık zümresi oldun,
Karanlıklar aydınlanmadı,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta