İnsan, bir mum alevi, titrek,
Bir rüzgarla sönecek, bir gölgeye mahkûm.
Sen, güneşi yaratan, nurunla her şeyi var eden,
Mutlak ve ebedi aydınlık, Allah'ım.
O, o nurdan bir fener,
Elinde tuttuğumuz, yolumuzu aydınlatan.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta