Babam, bir şehrin kenar mahallesinde unuttuğu bir anı gibiydi.
Bir kaldırım taşıydı, her adım attığımda
varlığını hissettiğim ama dokunamadığım.
Bir tren düdüğüydü, gecenin bir yarısı duyduğum,
uzaklardan gelen, içime işleyen.
Bir otobüs durağıydı, beklediğim ama gelmeyen...
Benim babam, bir duraktı,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Az ve öz, yaşanmayan çok eksik...
Bazı insanlar şanslı oluyor, bekledigi, özlediği, anısı olmuyor babası... o an sarıldığı, kokusuna yaslandığı, gözlerine bakarak yaşlandığı oluyor..
Az ve öz olmuş.. ??
Az ve öz, yaşanmayan çok eksik...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta