Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

SÜRÜNDÜM
Zamanın bin renginden bir rengine büründüm.
Nefesimdi o rengim bir tek onda göründüm.
Diğerleri hayaldi beni benden aldılar,
Götürdüler bir ömre zevk içinde süründüm.
Aydın Çetinkaya

DÜŞ
Karanlıktan zifiri karanlığa düşen düş,
Görünmezken o hali bilse kendine bahşiş.
Haykırsa hakikatı sezilmeyen bin halle,
Söylenmeyen suali aklı çelen son deyiş.

DÜŞLERİM
Düşlerim beni sana her an muhtaç eyledi

Öyle süsledi seni başıma taç eyledi.

Düştüğüm her ızdırap, düşümün

Kötülükler gitsin burdan gülmezliği düşlesin.
İyilikler gelsin ordan ölmezliği düşlesin.
Can bulanlar alemleri sarmalasın her yönde,
Alemleden öte akıl bilmezliği düşlesin.

Ehli kâmil isen düşme cahile,
Aklın körelirde dumura döner.
Meziyet sihrinle eşme cahili,
Sözün mutebersiz duruma döner.

DÜŞTÜM ÜCRAMA
Ezelin yüzakından siman düştü mecrama,

Ekledim mehtabını sevda yüklü mısrama.

Ruhani güzelliğin aklıma aşk örerken,

DÜŞÜNDEKİ
Düş olsada pirinin
Körse düşündeki ok,

Düşü düşük birinin ,
Düşüyle vurulan çok.

DÜŞÜNDÜM DE
Düşündüm de geçende andımızı bir anda,

Anladım ki huyumuz iki beden tek canda.

Almadan alem  bizi zaman merhum olmadan,

DİLİM
Sevincimle satarken beni yabana dilim,

Cismim uyardı beni bedenin feryat eder.

Bol harcama el şaşar, yalan sözlü dil şaşar.
Kalırsın muammada, dost bildiğin el şaşar.
Tüm varlığın yok olup muhannete düşersen,
Bedenin yön şaşırır tutunduğun dal şaşar.