Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

EN SON NEFES
Lafını yutarken yutkunan birinde ses,
Manayı hapseden hapisteki son kafes.
Dinleyin kafesi o anda ne sesler verir,
Kafestir aslında her sese en son nefes.
Aydın Çetinkaya

ERBABIYIZ
Cihanına sığmayan bir şanın erbabıyız.

Şöhreti hırsla doğan bir tanın erbabıyız.

Kul denilen bu ahkam ararken sonsuzunu,

ERSİN BEY E
Nur alırken yıldızlar Ersin'den ışık diye,

Onlar da mertlik sundu benliğine hediye.

Gönlünden gönüllere çağlarken sevda seli,

Sisin göstermediği diyarın efsanesi,
Bazen senin simandır,bazen devin sinesi.
Aklın kıvılcımıyla tutuşsa düş gecesi,
Yanar simanla sine okunmaz esamesi.

GİBİ
Dünyayı kendine benzetmek gibi,

Alemi kendine özletmek gibi,

Nice duyguların esareti var,

ESARETİM
Her mevsimden bir bahar yaparken maharetim,

Alıp götürdü beni küheylan cesaretim.

Maharetle cesaret ne serhoşluk nefesmiş,

EŞEK
Bir eşek arısına bir arı verince bal,
Eşek arısı der ki dostlarına hemen dal.
Sülalesi yok olup giderken bal arısı,
Eşekliği ben yaptım şimdi eşekleri sal.

ESEN OLUR
Güneşi sağan dünya yutkunduğu ışıkla,
Sunduğu sevdaların rengine desen olur.
Güneşle doğan dünya tutunduğu ışıkla,
Karanlık aleminden ebede esen olur.

ESERİM
Güzelin özelinde, Hakk'tan nezih eserim.

Bin aklın menzilinde, diyor bana es erim.

EŞESİ
Olmazsa iyinin kötüden bir köşesi,
Gelmez iyilikten ruha olan neşesi.
Yepyeni zamana süsünü bulmak için,
Yepyeni iyiyi kötülükten eşesi.
Aydın Çetinkaya