Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

ACEP
Seni gördüğüm o yer nereye gider acep.
Yeni düşler yoğurup neleri güder acep.
Süsleyip candan seni ekince bin yerine
Yeni Yeni filizin nerede biter acep.
Aydın Çetinkaya

ACİZKAR
Aklı geride kalan
Bilsin ki acizkar
Akla sihirle dalan
Bilsin ki tacizkar

Aklın göç ettiği yere bir varsak,
Ne tuhaftır akıl başka göç arar.
İnsana o aklı delirtip sarsak,
Her vardığı yerde cana öç arar.

ALEMSİN*)(* çift

Fen sunduğun varlık şekilsiz cansız,
Can buldumu cansın, cana alemsin.
Şen sandığın boşluk belirsiz ansız,
Can aldımı sonsun cana elemsin

ALİM
Yaratılırken Dünya ateşten milim milim,

İnsandan parça kondu ne acayip bir bilim.

Dua tembeli olan kuldan olmak yerine,

AK
Saçının her akı ömrün ile bürünür.
Dünlerden yarına hayal gibi görünür.
Bilmeyiz gerçeği aklardan sır okuyup,
Belkide gerçeğe son seferde yürünür.

KARA
Dünyasını kendine kul köle eden akıl,

Zanneder kendini saçlarda tek kara kıl.

Çekil hey kara akıl ,ak akıl galip gelir,

AKAN OL
İlmin ışığında Göğe bakan ol,
Şimşeği taç yapıp başa takan ol,
Ezelin süsünü çağlara savur,
Neslinle zamana ilmen akan ol.

AKIL
Dünyayı peşi sıra döndürendir aklımız.

Kendini binbir yere kondurandır aklımız.

Akıl üstünde akıl meşaleyken sonsuzda,

AŞ
Ömrümüz seslenirken kulağa yavaş yavaş,

Bitmez bizim ebedi zamanla olan savaş.