Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

KENDİN
Ben fare iken kendin kedi olsaydın bugün,

Yarın aslanım sanıp aleme yem olurdun.

Kendin olupta kendin kendin kalsaydın o gün,

Makamı sarhoş edip,nara attıran densiz,
Makamı mahküm edip, halkı nedensiz üzer.
Makam sarhoşu olan,nara atsa nedensiz,
Üzülür makama halk, makamı densiz üzer.

DERDİM
Derdim nara atarak kurulunca karşıma,

Söz sıkar kurşun gibi suçsuz sakin başıma.

Feryat edip düşüncem seslenirken sefaya,

Derdime Bak

Taşıdığım kendimle taşıyan derdime bak.

Nara atıp üstümde yaşayan derdime bak.

DERİNDE
Kendimi görürken zamanda son derinde,

Zamanda beni görür bendeki en derinde.

Ben derken; zaman mı ,ben mi dir daha derin,

DERT
Bir derdin mahiyeti edenin elinde sır.
An üstüne an biner sanılır ki an asır.
Bir çiledir çekende bin nefese yük gibi,
Mazisi oluverir atiye ehli esir.

DERTLİYİM
Sizinki dert mi dertler ben sizlerden dertliyim.

Sevdamın nazındaki ben gizlerden dertliyim.

Yalan söylerken sözler cilveli makamıyla,

Dünyamdan dünyanla çıktığın an derttesin.
Bir sağdan bir soldan şu gönlüme perdesin.
Yüzünde hüzün var sır ardında işin ne,
Kışına yaz diyen yüzsüzlerle nerdesin.

DESEN *)(* çift
Dünyaya mesafesi kalmayan sonsuzdan sen,
Hür akla kendisi kendinden daim esen.
Kendine mesafesi olmayan sonsuzdan sen,
Her akla kendisi ceddinden daim desen.
Aydın Çetinkaya

DESEN *)(* çift
Dùnyaya mesafesi kalmayan sonsuzdan sen,
Hür akla sendendir kendinden daim esen.
Kendine mesafesi olmayan sonsuzdan sen,
Her akla sendendir ceddinden daim desen.
Aydın Çetinkaya