Ahvalin iyiyse cebinden yana
Hatırın sayılır; şöhret parayla
Ne kadar verirsen kendi şanına
Teberru, iaşe, himmet parayla
Bana köylü demiş itin birisi
Senin anan baban Parisli miydi
İnsan olamamış davar sürüsü
Senin anan baban Parisli miydi
Okuyup yazmamış liseden terktir
Sonu fani şu dünyaya
Gelen pişman giden pişman
Hesap tutulan tarlaya
Eken pişman süren pişman
Can terk eder kafesini
Sitemim sanadır n’olur alınma
Kafamın dumanı tüttü Reis Bey
Senden önceyi de bilirim amma
Sanma ötekiler süttü Reis Bey
Sağ olsun vekiller öğüt veriyor
Dün gece düşümde ben bir çocuktum
Bedenim çelimsiz, çok ufacıktım
Sabah bir coşkuyla köyde uyandım
İçim kıpır kıpır, cama dayandım
Haksızlığa susmam artık
Ben değişmem huyum gayri
İster hin de ister yırtık
Bundan sonra buyum gayri
Her gelene hırsız dendi
Kök salmadık, vakti geçmiş
Bizim toprak kil vekilim
Fırsatçılar ağzın açmış
Sanırsın ki Nil vekilim
Şairlik zor zanaat
Geçinir kıt kanaat
Karnın doymaz mesela
Bir peksimet bir çayla
Dolaplar tozlu kitap
Loş ışıklı odada
Hülasa söyle her sözü
Gerisini açma sakın
Mert olur insanın özü
Doğruluktan şaşma sakın
Bir gün boşalır da meydan
Müptela yapar herkesi
Şakir emminin kahvesi
Sanki toplanma merkezi
Şakir emminin kahvesi
Akşama dek çay, oralet
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!