Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
şiir
yeniden doğuş
güzellikleri ve saflıklarıyla, duyguların uyanışı.
uyanmak ve günaydın diyebilmek
yeni doğanlara yürekten tebessüm ederek…
günaydın, dedim gönül baharlarında yazdığın her şiirine
onca sonbaharlarını bıraksan da geride
ne mutlu ki sana, duygu çiçeklerin hiç solmayacak bu sayfalarda
eğer, sular kurutmuyorsa çiçekleri
gönül yağmurların bol olsun…
Dilin,rengin,duygunun ve herşeyin uyumunu hissettim.
uykularımın üzerine örttüm...kıyamadan.