Bıraksam kök salacak sana olan çaresizliğim.
Mest eder koparır beni, eylemez bana merhamet.
Gömülürüm kendi kendimin sessizliğine.
Kalmaz bilirim bende ne sıhhat ne afiyet.
Coşkum heyhat gider kaybolur gün doğumunda.
Pervane olurum, ben bilirim kendi kendimi.
Sensizlik zor olabilir buda yazılmışsa anlıma.
Gönlümün feryadına olurum hep kayıtsız.
Şevkinden alacağım muhabbet kalsın mahşere.
Etsin feryat, ey gönlüme taht kurmuş payitahtım.
Bayılsam da duru bana nazla bakan gözlerine.
Uzakta dursun incitir beni, bıraktığın yerim.
Hayli zaman oldu düştüğüm hal ayrılmaz benden.
Durma gönlümdeki aşk, usulca bendeki aynandan.
Sessizce uzaklaş kalmasın bendeki umudun.
Kenan Gezici 06 /01/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 09:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!