Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Ben Doğa! Tekirdağ'da doğdum. Hayatımın on sekizinci basamağındayım. Babamın prensesi, anneminse vazgeçtiğiyim... Üç kız kardeşiz, tanımadığım bir öz abim ve bir üvey erkek kardeşim var. Neşeli ve sosyal olarak geçirdiğim bir çocukluğum oldu. Aile içi kavgaları tramvadan saymam, beni şair eden anne özlemi oldu. Annemin baskıcı oluşuyla babamın rahat tavrı beni iki taraftan sıkıştırınca fanustan çıkmam uzun yıllar aldı.
İnsanlar duygusuz ve umursamaz olduğumu söyler. Oysa ben duygularımı ...
