Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Ben Doğa! Tekirdağ'da doğdum. Hayatımın on sekizinci basamağındayım. Babamın prensesi, anneminse vazgeçtiğiyim... Üç kız kardeşiz, tanımadığım bir öz abim ve bir üvey erkek kardeşim var. Neşeli ve sosyal olarak geçirdiğim bir çocukluğum oldu. Aile içi kavgaları tramvadan saymam, beni şair eden anne özlemi oldu. Annemin baskıcı oluşuyla babamın rahat tavrı beni iki taraftan sıkıştırınca fanustan çıkmam uzun yıllar aldı.
İnsanlar duygusuz ve umursamaz olduğumu söyler. Oysa ben duygularımı ...
