İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben Doğa! Tekirdağ'da doğdum. Hayatımın on sekizinci basamağındayım. Babamın prensesi, anneminse vazgeçtiğiyim... Üç kız kardeşiz, tanımadığım bir öz abim ve bir üvey erkek kardeşim var. Neşeli ve sosyal olarak geçirdiğim bir çocukluğum oldu. Aile içi kavgaları tramvadan saymam, beni şair eden anne özlemi oldu. Annemin baskıcı oluşuyla babamın rahat tavrı beni iki taraftan sıkıştırınca fanustan çıkmam uzun yıllar aldı.
İnsanlar duygusuz ve umursamaz olduğumu söyler. Oysa ben duygularımı ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!