Ankara buhranlı, ben fevkaladeyim.
Dört mevsim suladım metanetimi.
Sisli kalplere hisli duvarlar ördüm,
Ah, bir yeniden çizebilsem kaderimi.
Böcekler kollarında çiçeklerle gelirdi,
Ben bu çiçekleri hep uyurken gördüm.
Ankara’da çiçek açtı, ben hüzne gömüldüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta