Ankara buhranlı, ben fevkaladeyim.
Dört mevsim suladım metanetimi.
Sisli kalplere hisli duvarlar ördüm,
Ah, bir yeniden çizebilsem kaderimi.
Böcekler kollarında çiçeklerle gelirdi,
Ben bu çiçekleri hep uyurken gördüm.
Ankara’da çiçek açtı, ben hüzne gömüldüm.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta