ne zaman seni anlatan bir söz çıksa ağzımdan
hüzün kokar yüreğim
kirpiğimden süzülen bir damla düşer avuçlarıma
usumdan silinir bütün kahroluşlar
gülümseyişini asarım gecenin kuytusuna...
kendi yağmurumla ıslanıyorum nicedir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



