Göğün ışıldak beyi,Aydınlatınca yüreğimizi..
Yıldızlara yar olup,hasreti beklerken geceleri..
Bizim sevdamız gecelerde başlar,gün ışıyıncaya mızrabı geceleri...
Uzaktan bakışır yürekle sevişiriz,Yalnızlığın örtünce yüzünü..
Elimi uzatsam sanki tutacak kadar yakın,lakin bir o kadar uzaksın..
Gecenin üstünde doğan ay bakışlım,Kömür gözlerinin karası gibi hüznün..
Nedir günle kavgan,yanık türküsünü geceye yakmış ışıldak beyim?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Akıcı güzel bir şiir okuttunuz Erdal dostum ellerine yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta