Gece Ay’la dertleştik
Anlattı derdini ;
O’da Güneş’e aşıkmış.
Kavuşamıyor muş,
”O geliyor,Ben gidiyorum,Ben geliyorum, O gidiyor”
Deyip bana dert yandı.
Sıra bana gelince dedim ki;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta