Sırtında kimsesizliğin namlusu
Yüreği apansız sevdalara restini çekmişti
Dağların ardında
Güneşin kızıllığında düşler kurardı
Yarının çocuklarına armağan düşler..
Hevi daha 17sindeydi
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta