Salt hayal dünyamın ışıkları gibi özledim seni!
Şimdi neredesin güneşin yakıcı hasreti?
Kunlun dağlarının zirvesi,
Hindukuş dağlarının beyaz sarayı,
Nerelere yuva yaptın da,gelmek zamandan uzak olsun sana?
Yine de bekliyorum burada,bir ayçiçeği yaşamı kadar.
Çünkü gidersem bıraktığın bu günden,o günü hiç bulamayabilirsin ardında.
Endişe içmiyorum sensiz ama,içtiğim de mutluluk değildir.
Ve sadece bir yılgınlık denizinden birkaç adım uzaktayım.
Ay ışıklarını ikinci dünyaya yakınca,
Ben de ölebilirim o zaman,sevinçten yalnız senin için...
Kayıt Tarihi : 13.2.2015 05:32:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!