Ay ışığı Şiiri - Murat Dinler

Bir dünya kursan yine bilemezsin

Ay ışığında düşe dalarsın,
Güneşle birlikte semaha varırsın

Kendini bilmeden ömür harcarsın,
Bir ışığın peşinde dönüp durursun

Düşmanın insan değildir aslında,
İnsanı insandan ayıran karanlıktır

Zenginlik de yoksulluk da geçicidir,
Asıl zincir, ruhun sessiz esaretidir

Bilmeden yaşar gider çoğu insan,
Toprağa bakıp göğe dokunamaz

Bir gün anlarsın;
İnsan, kendini tanıdığı kadar özgürdür.