Sonra ne oldu biliyor musun?
Kedere vurmadım kendimi,
Durdurdum anı, durdum, durulmadım.
Sana karıştım, sana kaynadım, boyuna kanadım.
Kalkmadı göz kapağım, kolum, kanadım.
Bir yıldım, yığıldım, kaldım.
Bekledim kalmayı,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




bir insana bu kadar aşık olmak sanki bir kalp hastalığı gibi. ergenlerde belirtileri daha yüksek bir duygu gibi. ben anlatımınızı çok beğendim. yaradan hakkında bir eser yazarsanız okumak isterim
Sayın Uysal
Şiirinizi okudum. Bugüne değin yazılmış şiirlerin içinde belki de en çok işlenen temalar aşk ve yalnızlık olmuştur. Sizin şiirlerinizde de bu tema belirgin bir şekilde kendini gösteriyor. Bence içinzde yazmaya genelde sanata karşı bir büyük meyil olduğu izlenimini veriyor. Şiirlerinizde kullandığınız dil modern yaşam insanının kalbinden sökün eden bir dil. Belki de eski dildeki 'dil' kelimesinin karşılığıdır yazdıklarınız tercümesi. Başarılarınızın devamını dilemiyorum, şiirlerinizin devamını diliyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta