Bir ay ışığının aydınlattığı,
Bomboş, dümdüz bir yerdeyim.
Ne bir yükseklik var,
Ne de bir çukur,
Sadece ben varım, bir ay ve onun aydınlığı.
Ne yürüyebiliyorum, ne durabiliyorum!
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta