Bir ay ışığının aydınlattığı,
Bomboş, dümdüz bir yerdeyim.
Ne bir yükseklik var,
Ne de bir çukur,
Sadece ben varım, bir ay ve onun aydınlığı.
Ne yürüyebiliyorum, ne durabiliyorum!
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta