vakit akşama sardı
telaştadır şimdi anneler
hüznün balkonu boşalır birazdan
vedaların beş çayında buluşur sevenler
kimi sıcacık yuvasında tütsür hayatı
kimi köprü altlarında ısıtır avuçlarını
bende usumda at koşturan hayalinle
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
