Şimdi gözlerinden arta kalan bir umutla avutuyorum yüregimi Şimdi dudaklarından arta kalan bir sesle dağlıyorum yüreğimi Şimdi hayatta karşımda sessiz bir çığlıkla söylüyorum seni sevdiğimi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta