Yalnız kaldığıda
Ve düşünmeye başladığıda,
Hayatı ve kendisi hakkında,
Kızıyordu.
Sitem etmekteydi ki,
Bu kendine olan inancını,
Gittikçe azaltıyordu.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta