Avuç İçi Kadar Mutluluk Şiiri - Mustafa Alp

bir yeri olmalı insanın,
adı konmamış bir huzur gibi.
belki bir gönlün kıyısında,
belki yollara düşmüş bir valizde,
belki tuz kokan bir sahil kasabasında
rüzgarla saçlarını savuran bir akşamda.

bir resmi olmalı insanın,
henüz yaşanmamış ama kalbinde asılı duran.
o resme göre gülmeli,
o resme göre yürümeli sokaklardan,
kendi düşüne yakışır adımlarla
dans etmeli hayatın ortasında.

bir kalbi olmalı insanın,
çalı çırpı kırgınlıklarını gömdüğü.
bir sen büyütmeli içinde,
senden öte, senden ziyade.
adın geçince yüzünde
usul bir tebessüm açmalı.
üzüntü neşeye,
keder sevince dönmeli
aynı gökyüzünün altında.

bir ruh eşi olmalı insanın,
maskelerini usulca bıraktığı.
cesaretini, korkusunu,
esaretini ve özgürlüğünü
aynı avuçta tutabildiği.
susarak da anlaşabildiği biri.

bir nefsi olmalı insanın,
iyi niyetle terbiye edilmiş.
kalbi pusula,
ameli öz,
niyeti berrak su gibi.

ve bilmelidir insan
avuç içi kadar bir mutluluk
bazen bir ömre yeter.

son sözü şu olmalı,
sevgiye değdi bu hayat.

Mustafa Alp
21/03/2025 04.00