Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Avlunun en sessiz köşesinde,
turuncu bir lamba yanardı yaprakların içinde.
Oraya başımı yaslayınca,
dünyanın gürültüsü çekilir,
kabuk soyulur, koku kalırdı geriye.
Cebimde bir taş, bir düğme, bir de düş;
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta