Bazen tecrübeli avcılar da hedefi şaşırırlar, yanlış yere atarlar oklarını. Yanılırlar, üzülürler, kaybederler.
Bazen de o hedefe atılan ok, döner avcının kendisini vurur...
Avcı yıkılır, haykırır acıyla ve kalır yaralı, çaresiz.
Çünkü av akıllıdır, görür, tanır, hisseder, bekler zamanını ve onu vuracak avcıyı hedef yapar, kendisini de ok.
Eee hayat bu işte, kimi zaman av, kimi zaman avcı olunur. Unutulmamalıdır ki en büyük avcı biz değiliz, zamandır.
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta