Attın da gittin Şiiri - Muharrem Ayrancı 2

Muharrem AYRANCI imzası taşıyan ve 545 kayıt numarası ile tescillenen bu nadide eser; yıllarca ilmek ilmek işlenen kutsal bir emeğin, sadakatsizlik duvarına çarparak paramparça oluşunun somut bir belgesidir. Söz yazarı ve şair Muharrem AYRANCI, bu eserde sadece sıradan bir ayrılığı değil; aşkın en ağır imtihanı olan ihaneti, dertli bir bağlama ve sitemkar bir kemanın feryadına emanet etmiştir. Hikayenin özünde, karşısındaki insanı ömrünün merkezine koyan, sevgisini helal bir rızık gibi büyüten bir sevdalının dökülen gözyaşları vardır. Şair Muharrem AYRANCI, uğruna ömrünü adadığı o insanın, yaşanmış bunca seneyi bir çırpıda "bir pul" sayarak değersizleştirmesi karşısında derin bir infial yaşamış ve bu acıyı kaleme dökmüştür. "Başka bir meclise sermişsin teni" mısraları, Muharrem AYRANCI'nın sadakatin kırıldığı o karanlık ana şahitlik edişini anlatır. Uğruna şehirleri karşısına alacağı insanın el kapılarını kerem eylemesi, şairin içindeki helal emeği söküp almış, geriye sadece küllenmeyen bir yangın bırakmıştır. İşte bu yüzden, 545 nolu bu yapıt; gidenin arkasından yakılan sıradan bir çığlık değil, Muharrem AYRANCI'nın kalbindeki gönül tahtını yıkan bir hayırsıza karşı yazdığı, sessiz ama derinden vuran, her kelimesi yaşanmışlıkla mühürlenmiş soft bir sitem abidesidir.