Daha ilk duyuşumdu aşkı attım kendimi o büyülü denize. Umutlarım, beklentilerim yeterdi en kötüsü için bile. İzlerdim başkalarını ben ne öğrenmeliyim diye. Kavgaları, ayrılmaları bile güç verirdi bana gerçek değildir diye.
Zaman geçti baktım ki giden dönmüyo tekrar yanındakine, korkuyla tanıştım ilk kez.
Sordum neden dönmüyorsun, anlatın diye, sonra diğerilerine. Çözümsüzlüklerle tanıştım ilk kez.
Sonra oturdum uzakda biryere,orda her ayrılanı bir başkasıyla görür oldum. Kahpeliklerle tanıştım ilk kez.
Bence başarılamayacak hiçbişey yoktu atmıştım kendimi bende o büyülü denize. Güvenim yeterdi, göstermek istedim herkese bu mu yapamadığınız diye. Dener oldum sırayla, biliyodum bi yerde bozulmamış çiçeklerin olduğunu.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta