kırık bir cetvel, bir paslı pergel ile sağlam kalan
mafsallarda oturmuş moment hesapları yapıyorum
........................
.....................
her seferinde bulduğum aynı ağırlık merkezi
kanayan bir noktanın boyutsuzluğunda
sıfırıma o kadar yakın duruyor ki....
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




okuyunca şiirsellikten uzak gibi geliyor ama anlamlarla birleşince ne güzel oturmuş her kavram...hayat matematiğine...
tebrikler Sevgili Özge...sevdim:)
Belli ki bir mühendisin çalışma masasında yazılmış, oradan çıkmış bu derin şiir .
Biz atlı karıncanın atları olarak hatalar içindeki paylarımızı sistem değerlerinden soyutlayıp biraz da her sabah güneşe bakışlarımızda arasak, belki ...
Kutluyorum şiirinizi sayın Özge Ünal ...
gzeelll...
gitgide oturuyor Kaleminiz.İmgelerin derinliği anlamsızlaştırmıyor şiirinizi. Kutlarım
Mine Özdemirtaş
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta