kırık bir cetvel, bir paslı pergel ile sağlam kalan
mafsallarda oturmuş moment hesapları yapıyorum
........................
.....................
her seferinde bulduğum aynı ağırlık merkezi
kanayan bir noktanın boyutsuzluğunda
sıfırıma o kadar yakın duruyor ki....
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




okuyunca şiirsellikten uzak gibi geliyor ama anlamlarla birleşince ne güzel oturmuş her kavram...hayat matematiğine...
tebrikler Sevgili Özge...sevdim:)
Belli ki bir mühendisin çalışma masasında yazılmış, oradan çıkmış bu derin şiir .
Biz atlı karıncanın atları olarak hatalar içindeki paylarımızı sistem değerlerinden soyutlayıp biraz da her sabah güneşe bakışlarımızda arasak, belki ...
Kutluyorum şiirinizi sayın Özge Ünal ...
gzeelll...
gitgide oturuyor Kaleminiz.İmgelerin derinliği anlamsızlaştırmıyor şiirinizi. Kutlarım
Mine Özdemirtaş
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta