ATLAR
Kelebekten bakınca ejder gözlü kanatlar
Korkusundan bin mahluk kendi sırtına atlar.
Perdelememiş bir bakış ne kadar muktedir ki
Şahlanırlar hep birden göğe doğru tüm atlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta