Beyazlarla örtünmüş yalnız yaşamımda,
hasret kokusu sardı bedenimi…
Özlenen kokular vardır,
birde özlemle özlenen hasret kokuları…
Tutundum atkıya, doldurdu yüreğimi.
Ateşler içinde bile olsam,
atkıdan ayrılmak istemiyor hasret dolu bedenim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirlerini okudum. Beğendim. Gönlüne sağlık. Kutlarım. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta