Bir at vardı
Yorgundu, üşümüştü.
Yeleleri dökülmüş
Gözleri kördü.
At a bir sıcak el dokunmuştu.
At ürktü.
At alışık değildi epey bir zaman sıcağa,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




splendid!
Gercekten final cok vurucu olmus..Tebrikler sayin Dal, sevgilerimle: Samanyolu (Nigar Yildiz)
çok güzel dizeler final harika selamlar
Turhan Toy
Eşekliği,
Her aklına gelişinde,
Zaten,
Atlığından da utanır...Şiir çok güzel ama bu kıtada evrim teorilerine ayak uydurma var öyle bir dönüşüm yoktur üstadım Tebrikler güzel şiir.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta