Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

İki bin yirmi üç şubat ayında
Yıkıldı şehirler duyan ağladı
Maraş Hatay Urfa Antep Malatya
Diyarbakır Adıyaman ağladı

Kök salsın
Ekelim gönüllere sevginin ağacını
Kök salsın yüreklere çiçekler açsın al al
Erenler pir elinden içsin aşk ilacını
Meyve versin fidanlar yetsin herkese bol bol

Ey zalim kul zulme rıza gösterdin
Hakka adalete ettin intizar
Her dönem ülkede terör estirdin
Hayır yada tamam desen ne yazar

Göçmen kuşlar katar oldu gidiyor
Güz geldi dağlarda kış telaşı var
Ömür eksik günlerini ödüyor
Geçen yıllarımda yaş telaşı var

Yaşlı genç kırkında yirmi beşinde

Kudüs
Müslümanım deyip iman edenler
İsrail zulmünü görelim artık
Kurana el basıp yemin edenler
Gereken cevabı verdim artık

El alem ne derse desin aldırma
Hakka kul ol kula kul olma oğul
Sır sakla sırrını ele bildirme
Çıkmaz sokaklara yol olma oğul

Dünya menfaatı olsun el kiri

Bir damlası düşse derya denize
Ölünceye kadar yakar bu sevda
Yenilmez yiğidi getirir dize
Deprem görmüş gibi yıkar bu sevda

Akıl baştan gider çöllere salar

Ey Allahım budur senden dileğim
Yıkılsın İsrail görsün bu ümmet
Uğrunda bin canım olsun vereyim
Yeterki rahata ersin bu ümmet

Ümmetin kalbine saplanmış hançer

Aldanma sen mala mülke servete
Gün gelir çıkar boşa kardeşim
Giden gelmez dünya doymaz hasrete
Dizler tutmaz döner başa kardeşim

Mevki makam hepsi gelirde geçer

Bin dokuz yüz otuz yılında Karsa
Rusların zulmünden kaçtıda geldi
Onunla ağlardı bir mazlum görse
Tüm sevdiklerinden geçtide geldi

Dönem milli şefin zulüm dönemi