dünya demir parmaklık olsa,
sıkılsa bogazım meçhul ellerde.
ateşler yagsa yagmur diye,
ben kaderimin kölesi,
sen,kaderimin efendisi kalacaksın.
başlangıcı aydınlık,
gittikçe koyulaşan.
,fırçalarda gözyaşı,
boyalarda hep hüzün.
bir tek tablo çizecek,
garip ressam ömründe.
gecelerden bir gece
geceydi her gece gibi,
vardı kaldırımlarda telaşlılık,
sevdaların sabahına hazırken yürekler,
kahrlası yok edişler kesti nefeslerimi
varlıgı sabahları getirirdi hep,
Gün geceye devretmiş nöbeti
güneş bütün haşmetiyle dinlenmekte.
neon ışıkları yanmakta,bir,bir renk, renk
kaldırımlarda ayak sesleri
degişmkte gecenin yüzü her saat
birer, birer açılmakta kapılar
Gecenin Yarısı
vurunca gecenin yarısı beynime bir.bir.
kalkıp oturdum yattığım yerden.
kadim dost sazımı aldım elime,
ben agladım.mızrap benimle agladı.
ne geçti zaman. ne de var gelen.
neden susuyorsun diyorsun degilmi,
sen, hiç konuşan kalbimi duymadın ki.
neler anlattığının farkında mısın,
bilemezsin,çünkü sen bu dili hiç bilmiyorsun.
Eylül de Gelmiştin
eylül de gelmiştin,
açmayan çiçekler mevsiminde.
yagmursuz günlerde,
sen gibi karanlık bir gecede,
sen çık karanlıklardan adım adın
sen taşı artık eyyubun sabrını
yusufun iffetiyle iffetlen ey ömür sen kuyularında suyu tükenen çöl
sen hüseyinin ayağından fışkıran su
sen ALLAH nidalaryla anlından vurulup yatan
sen ALLAH için şehit olan kul
En Uzun Gün
dünyanın en uzun günüdür,
yalnızlık.
hiç geçmeyecekmiş gibi,
ne geceler olur,
ne de geceler biter.
DÜNYANIN EN UZUN GÜNÜDÜR YALNIZLIK
HİÇ GECMEYECEK MİŞ GİBİ
NE GECELER OLUR
NE DE GECELER BİTER.
DÜNYANIN EN KISA ANIDIR
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!