Mutlu olan herkes el kaldırsın, otur evladım “0”.
Ayakta uyuduğumu hissettim, neyse zamanında ayakta uyutulmuştum tecrübeliyim o yüzden..
Tecrübeler gün geçtikçe büyütüyor diye düşünüyorum beni, ama ben her gece uyuyorum ki büyüyeyim diye, her uykuya daldığımda gördüğüm rüyalarla daha çok çocuk kalıyorum...
Yok, yok büyüdüm ben, nereden mi biliyorum; Büyüdüğümü beklediğim mucizeler gerçekleşmediğinde anladım..
Evet, evet bunu anladım ve uygulamaya geçirdim bile ben.
İnsani duygularımı bastırdım, mantıklı olanı uygulamaya soktum canımı yaksa da.
İlk başlarda kayboldum içerilerinde sonralarda çıkışları bulmaya başladım, kestirmeleri keşfettim şimdi ilk seferde hiç yanılma payı olmadan, çok uzamadan kesip atıyorum.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta