Ateşin Gölgesi Yoktur Şiiri - Hamit Atay

Ateşin Gölgesi Yoktur

Ateşin gölgesi yoktur,
O yüzden görünmez acı,
İnsanın içi yanarken
Kimse fark etmez sızıyı.
Dudaklar susar, gözler donar,
Çığlık sessizliğe gömülür,
Kül olur kalbin odaları,
Ama dışarıya dumanı vurulmaz.
Ne karanlık anlar tanık olur,
Ne de gecenin yıldızları,
Yalnızca yürek bilir
Kaç defa kendini yakıp kavrulduğunu.
İçimdeki yangını sorsalar,
"Hiçbir şeyim yok" derim,
Çünkü ateşin gölgesi yoktur,
Ve ben kül içinde görünmezim.
Bir gün biri fark ederse
Avuçlarımda kalan közleri,
O zaman belki anlayacak,
Yanmanın nasıl sessiz yaşandığını.
Hamit Atay