Ateşe Söylenen Sır Şiiri - Emrullah Çelik

Yak beni ey aşk ateşi, kül olayım nârına
Benliğimden arta kalmaz zerre kalsın varına
Bir “Enel Hak” çığlığıdır düşen gönül zârına
Kim dayanır Hak tecellî ettiği her dârına.

Dâr önünde titrer iken sustu aklın terazî
Aşk gelip yıktı içimde kurduğum her mecâzî
Kan içinde açtı bir gül, oldu sır pervâzî
“Ben” dedikçe kaybolurken Hak görünür âşikârî.

Kesretin zincirlerini kırdı bir an vecd ile
Can dediğim perde yandı aşk denen o med ile
Zerre idim, bahr olundum bir bakışın red ile
Söyleyen kim, dinleyen kim? Hep O kaldı yâd ile.

Asılırken göğe doğru çekildi cismim ince
Rûhum dedi: “Ben değilim, O’dur bende gizlice.”
Bir nida yükseldi içten, sustu halkın her nice:
“Enel Hak!” deyip yok oldum.
Hak kaldı yalnızca.