Ateş Yanmasız Şiiri - Mehmet Ay 2

Göz yaşı vesile, aşk’a yol olan,
Yürekte yangınlar, külsüz dumansız.!
Sevenler gel gel der, yürekte saran,
Yaşamda sevdalar, gurbet sılasız.!

Sebepsiz ötmeyen, kuş’mu olurmuş,
Suları akanda, pınar dolarmış,
Hastalar gider, hal hatır kalırmış,
Yarınlar gül pembe, ateş yanmasız.!

Gün akşam olunca, güneşi batar,
Çaresiz dert vardır, olanı yakar,
Kim ne bilir ki, kim kimleri satar,
Hakikat, insan da, sohbet yalansız.!

Dostluklar Kevserdir, tadı başkadır,
Her yürek yanışı, yolu aşkadır,
Sevipte kavuşmak, gün yokuştadır,
Şad olan gönüller, engel olansız.!

Sevgi bir kilimdir nakışında emek,
Sevmeyi bilmeyen, gönül de dilek,
Eleyip beleyip, yürekten sevmek,
Yürek duvarında, izi kalansız.!

Yaşamda Sevgi var, gül dikensiz olmaz,
Tadında dostluklar, ekşi bulunmaz,
Yürek ezmesinde, gölge konulmaz,
Bir haktır yaşamak, dostluk izinsiz.!

Miadı engel var, yolda aşılan,
Hıyanet diz boyu, hepten kaçılan,
Tuzaklar kapalı, içe düşülen,
Dünyadır dönüyor, durmaz döngüsüz.!
27.02.26 / Saat 18,30
MİADI (Mehmet AY)