İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben ateş misali yansam, kükresem de
Sen yine de sular gibi durul bana
Takma kafana ne kadar dirensem de
Ateşin hükmü geçer mi hiç suya? ...
Çok güzelll...çokkk...Tebrikler...Galip Karabatak
Sevgiler...
*************
GÜZEL SiiRiNiZ iCiN
TEBRiKLER
SELAMLAR
felsefe çok hoş..misal olan bir şeye tekrar misal vermek kırılganlık doğurmuş..'yansam ateş gibi,kükresem de-durul sular gibi,sen yine-kafana takma,dirensem de-geçer mi hükmü ateşin suya.. bu pencereden nasıl şiirin..sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta